Southwick er sandbraut rétt fyrir utan Boston Massachusettes. Í gegnum árin hafa ótrúlegustu gerst á brautinni….

Ég var staddur á keppninni 1997 og stemmningin var ótrúlega rafmögnuð. Jeremy McGrath var á Suzuki hjóli og gekk rosalega illa miðað við það sem hann átti að venjast. Um 1000 manns voru fyrir aftan startblokkirnar og hrópuðu á hann “You can borrow my ´95 Honda and win for a change” og álíka skemmtilegum hvatningarorðum. Þegar spennan náði hámarki rétt fyrir ræsinguna laust niður eldingu og þrumurnar voru yfirgnæfandi. Fólkið gjörsamlega missti sig. Við trúðum því að Guð var eitthvað á móti Jeremy á þessu hjóli. Fólkið klappaði og öskraði af hamingju þegar þrumurnar komu til liðs við það í hvatningunum. Um leið og ræst var hættu þrumurnar! Steypta startið var orðið blautt og enginn tími til að þurrka. Gleraugun voru blaut og enginn tími til að fá sér roll-off. Allt brjálað!

Í seinna mótóinu gerðist nákvæmlega það sama. Eldingu laust niður þegar McGrath labbaði að startlínunni. Ég veit ekki hvert fólkið ætlaði. Ég hef aldrei upplifað rafmagnaðri stemmnginu á æfinni. MC gekk niðurlútur að startinu og beið eftir að samningurinn við Súkku rann út.
Sólin skein allan daginn nema í 5 mínútur í hvort skipti sem 250cc gauranir röðuðu sér upp.

Í ár eins og svo mörg önnur ár var furðuleg keppni í Southwick. Sólin skein en það rigndi brjálaðislega á laugardeginum svo sandurinn var enn alblautur og .þungur. Nánast ein lína var í brautinni og miklar skorður mynduðust. Ryan Hughes átti séns á að ná forystunni í 125cc flokknum og var ákveðinn í að leggja sig allan fram, þegar hann sá forystusauðinn Mike Brown krassa í fyrstu beygjunni. Hughes var framarlega þegar tímarnir fóru að dala hjá honum. Mekkinn hans var að velta því fyrir sér hvað væri að en komst ekki að því fyrr en motoið var búið. Hughes var fótbrotinn! Hann missti aðeins örfá sæti eftir að hafa snúið sig illilega í grófustu braut ársins. Hann náði forystunni í 125cc flokknum.

Þetta er ekki einsdæmi í Southwick. Árið 2001 keyrði Grant Langston tvö mótó með brotna öxl og Chad Reed tók eitt mótó í fyrra með öxlina brotna. Árið 2000 braut Pastrana á sér fótinn í endamarkinu. En sjaldan hefur það verið svona slæmt.

“Ég fæ kannski aldrei annað tækifæri” sagði Hughes og teipaði á sér fótinn og keyrði annað mótóið. Hann fékk 5 stig fyrir 16. sætið og er aðeins 5 stigum á eftir Mike Brown. Hann setti sinn hraðasta hring í þeim næst síðasta þegar brautin var orðin verulega skorin.

Hughes þekkir það að gefa sig allan í sportið. Hann fékk marga til að vökna um augun í síðustu keppninni árið 1995. Hann og Steve Lamson voru efstir og jafnir fyrir síðasta mótóið. Steve var hársbreidd á undan honum á síðasta hring þegar keðjan slitnaði hjá Hughes. Ryno ýtti hjólinu síðustu 200 metrana gjörsamlega úrvinda af þreytu eftir að hafa gefið allt í sigurinn. Hjólinu var ýtt yfir stóra stökkpalla og að lokum yfir endamarkið. Áhorfendur fögnuðu honum en ekki Lamson sem vann titilinn. Ryno var orðinn hetja.

Það eru tveir ökumenn sem fá alltaf viðtökur eins og Maradona í Napoli eða Tiger Woods í Augusta. Heimamennirnir John Dowd og Doug Henry. Þeir eru báðir hættir í bransanum en mæta samt alltaf á sína heimabraut og taka sprettinn. Henry er bóndi og mætir aðeins í þessa keppni. Stacy eiginkona Henry var mekkinn hans um helgina og mátti sjá skilti eins og “Ahhhhh!!!!!” þegar kallinn kom framhjá. Mekkarnir hjá hinum ökumönnunum klöppuðu þegar Henry fór framhjá þó svo þeirra menn voru á eftir honum!

Henry var annar útúr startinu í fysta mótói og fjöldinn missti sig gjörsamlega. Hávaðinn yfirgnæfði vélarhljóðin í hjólunum. Ricky Carmichael náði forystunni og Henry hélt í hann með því að keyra á fullri ferð inní hverja einustu hindrun og yfirstökkva alla palla. RC var hræddur við hann en náði svo nokkurri forystu. Dowd tók þá á sprettinn og vann sig upp í annað sætið. Áhorfendur brjáluðust.

Í seinna mótóinu náði Henry ekki góðu starti og krassaði fljótlega. Hann braut einn putta svo hann ákvað að hætta bara og horfa á keppnina. Á sínum bestu árum hefði brotinn putti ekki stoppað hann því hann er sko með attitudið í lagi þessi gaur. Þið munið að þetta er sá sem bakbrotnaði í Budds Creek 1995 og var mættur aftur ári seinni til keppni. Hann handarbrotnaði á báðum þegar ég sá hann á YZ400F í Budds Creed ´97. Eftir það krass suðaði hann í læknunum að hleypa sér af spítalanum til að geta farið til Southwick viku seinna og hvetja liðsfélaga sína áfram. Þarna var hann með báðar hendur í gipsi og járnabindingum frá fingrum upp fyrir olnboga og veifaði þeim eins og Forrest Gump á hliðarlínunni.

John Dowd sá um þetta fyrir heimamenn. Hann er 38 ára og setti í rétta gírinn. Hann tók fram úr Kevin Windham og var þá annar, en þreyttist þegar líða tók á mótóið. Hann náði 2. sæti overall.

Southwick er algjör snilld. Umhverfið er frábært og áhorfendur kunna að meta snilldaraksturinn sem strákarnri sýna. Ég mæli eindregið með því að menn skelli sér á næstu keppni. Hún verðu í júní 2004. Sjáumst þar.
Hákon Orri